Uwaga Abrahama o niewierze nawet w sytuacji, gdyby Łazarz zmartwychwstał, wypełniła się po wzbudzeniu przez Jezusa Łazarza z Betanii. Saduceusze nie tylko nie uwierzyli, ale chcieli go nawet zabić (J 12,10). Ostatnia interpretacja była rozpowszechniona we Francji w latach 1860-1890 jako rezultat pracy Abbé DriouxaDrioux Claude-Joseph La Bible populaire: hist. illustrée de l'Ancien et du Nouveau Testament. Hachette, Paris 1864 s. 497.
Jan Paweł II Jan Paweł II pisał: „W świetle Chrystusowej przypowieści bogactwo i wolność pociągają za sobą specjalną odpowiedzialność. Bogactwo i wolność stwarzają specjalne zobowiązanie”".. naszymi bogactwami i naszą wolnością, jeżeli, gdziekolwiek, Łazarz dwudziestego wieku leży u naszej bramy." Testament 2005 s. 48.
Świadkowie Jehowy Świadkowie Jehowy uważają, że przypowieść o śmierci bogacza i Łazarza należy traktować symbolicznie (nie byli literalnymi osobami). Ze względu na to, że Jezus krytykował tradycję i nauki faryzeuszy (Ew. Mateusza 23) odrzucają dosłowne rozumienie tej opowieści jako relacji o pozagrobowym życiu. Sądzą, że odnosi się ona do zilustrowanie postępowania, ostatecznej zapłaty i konsekwencji oraz zmiany położenia pod względem duchowym żydowskich grup wyobrażonych przez bogacza i Łazarza.