Skład W skład Trybunału wchodzili: prezydent Trybunału, zastępca prezydenta Trybunału, sędzia Sądu Najwyższego, sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego, przewodniczący Komisji Wojskowej Sejmu Ustawodawczego, dwaj delegaci rządu, z których jeden musiał być przedstawicielem wojska. Powoływano też zastępców członków Trybunału.
Członkami Trybunału byli: prezydent Trybunału – prof. Oswald Balzer z-ca prezydenta Trybunału – Bronisław Sobolewski delegat RM – Antoni Osuchowski delegat RM – gen. Emil Gołogórski reprezentant SN – Zbigniew Rymowicz reprezentant NSW Komisja Wojskowa SU – Antoni Anusz.
Działalność Z chwilą powołania Trybunału Obrony Państwa szefostwo Sądownictwa Polowego i Służby Wojskowo-Prawnej Naczelnego Dowództwa wydało 9 września 1920 r. rozkaz nakazujący podległym sądom przedkładanie do ROP spraw należących do kompetencji Trybunału. Wykazy spraw przekazywano do Prezydium Rady Ministrów. W praktyce Trybunał zajmował się tylko jedną sprawą. Była to tzw. sprawa gen. Aleksandra Boruszczaka, którego oskarżono o oddanie Wilna bolszewikom bez walki. Śledztwo w tej sprawie zarządził naczelny wódz 5 sierpnia 1920 r. Na posiedzeniu ROP 18 sierpnia poseł Artemiusz L. Czerniawski zażądał przekazania sprawy Trybunałowi Obrony Państwa.