Inna hipoteza zakłada, że kamienna kaplica przetrwała aż do XIII lub XIV w., a jej wezwanie przeniesiono bezpośrednio na obecnie istniejący kościół w południowej części zamku.
Kaplica dworska I (osiemnastoboczna) W ostatniej ćwierci XII wieku powstał w sąsiedztwie palatium przylegający do północnej części wału grodowego osiemnastoboczny ceglany budynek, identyfikowany jako kaplica zamkowa. Stanowi ona jeden z pierwszych przykładów budownictwa ceglanego na Śląsku i bywa wiązana z cysterskim warsztatem budowlanym z Lubiąża. Zewnętrzny mur kaplicy o wewnętrznej średnicy 19,5 m i grubości 2 m oparty była na fundamentach punktowych, połączonych łękami. Ściany były akcentowane lizenami w miejscach, gdzie opierały się na fundamentach. W centrum kaplicy znajdował się filar na fundamencie o średnicy 2 m. Badania wykazały, że filar był nieco przesunięty względem geometrycznego środka kaplicy. Trudno powiedzieć, czy był to celowy zabieg budowniczych, aby ołtarz był lepiej widoczny z ewentualnej empory czy okna przylegającego donżonu, czy też przesunięcie to jedynie błąd pomiarowy badaczy. Ze względu na znaczną rozpiętość wnętrze nie było raczej sklepione, a jedynie przykryte stropem na belkach opartych na obwodzie i środkowym filarze.