Józef Szafraniec (o. Stefan od św. Józefa, ur. 18 lutego 1914 w Sowinie, zm. 16 grudnia 1990 w Sadowiu-Golgocie) – pasjonista, misjonarz i rekolekcjonista.
Młodość W 1921 roku rozpoczął naukę w miejscowej szkole powszechnej pod kierownictwem Wojciecha Rozpary, wybitnego nauczyciela, patrioty i społecznika, który swoim pozytywnym oddziaływaniem na miejscową społeczność, przyczynił się do tego, że rodzice Józefa Szafrańca po skończeniu szkoły powszechnej, wysłali go „w świat na nauki”. Był w tym czasie jednym z dwojga sowińskich dzieci (także Zofia Frączek)Kronika szkoły w Sowinie, red. E. Zimny (do 1959), którym rodzice zapewnili dalszą naukę, bowiem większość tutejszych dzieci pozostawała na wsi i pomagała rodzicom.
Nowicjat i początki życia zakonnego Józef Szafraniec „w 1932 r. wstąpił do Alumnatu w Przasnyszu”Dominik Buszta, „Słowo Krzyża”. Nr 22 1991, s. 25 otrzymując imię zakonne, Stefan od św. Józefa, który ukończył 11 listopada 1934 r. W 1936 roku wyjechał na studia do Rzymu. 3 lipca 1938 roku w Rzymie otrzymał święcenia kapłańskie. W 1939 roku powrócił do kraju, by rozpocząć tułaczkę wojenną od parafii w Tucznie (Podlasie), gdzie spędził kilka pierwszych wojennych miesięcy „wraz o. Bernardem Kryszkiewiczem i konfr. Wacławem Wojciechowskim”.