Dalszy ciąg utworu, chociaż zapowiadany przez Marivaux, nigdy nie został napisany. Maciej Żurowski uważa urwanie akcji w momencie, gdy niewiele brakuje do przewidzianego przez schemat powieściowy szczęśliwego zakończenia utworu, za świadomy zabieg, który miałby skłaniać czytelnika do własnej refleksji na temat Jakuba i jego poczynań. Wiadomo ponadto, że Marivaux niezwykle niechętnie odnosił się do prób napisania dalszego ciągu dzieła, podejmowanych za jego życia przez innych autorów.
Cechy utworu Zdaniem Macieja Żurowskiego, mimo wielu podobieństw do schematu fabularnego powieści pikarejskiej, Kariera wieśniaka powinna być traktowana przede wszystkim jako powieść społeczna. W dziele zostaje bowiem ukazane środowisko szlachty oraz mieszczańska, jak i postawy typowe dla współczesnej autorowi epoki: demoralizacja obyczajów lub jej odwrotność - dewocja. Równocześnie Kariera wieśniaka wykorzystuje wiele środków, jakimi autor posługiwał się, pisząc dramaty: obfituje w nagłe zwroty akcji, niespodziewane rozwiązania, żywe dialogi, natomiast środowiska społeczne ukazuje za pomocą charakterystyki reprezentatywnych dla nich typów postaci, bez stosowania opisu.