Śmierć i kanonizacja Rok przed śmiercią Aleksy podupadł na zdrowiu. Z powodu kłopotów sercowych miał spuchnięte nogi. Przełożeni starca zwolnili go z obowiązku odprawiania codziennej liturgii. Nie zważając na swoją chorobę, dalej przyjmował pielgrzymów, którzy odwiedzali monaster i wstępowali do niego po radę lub błogosławieństwo. W maju 1916 roku Aleksy odwiedził Monaster Trójcy Świętej i św. Jonasza, gdzie przyjął ostatnie namaszczenie i wyspowiadał się u hieromnicha Serapiona. 4 marca 1917 roku Aleksego ostatni raz odwiedził jego spowiednik, Ireneusz, hieromnich Pustelni Kitajewskiej. 10 marca Szepielew rozdał swoje rzeczy osobiste braciom. 11 marca 1917 roku, w sobotę rano, Aleksy przygotował cerkiew do odprawiania niedzielnej liturgii, w której miał zamiar wziąć udział. Wieczorem tego samego dnia przyszedł do świątyni z zamiarem uczestnictwa w całonocnym czuwaniu, jednak poczuł się źle i został przeniesiony do swojej celi, gdzie zmarł za kwadrans dziewiąta.