Po jego upadku wraca na wieś, gdzie żeni się po raz drugi i prowadzi odtąd spokojne życie.
Cechy utworu Przypadki Idziego Blasa są typowym przykładem powieści pikarejskiej z jej charakterystyczną strukturą - biografia głównego bohatera jest niezwykle skomplikowana, obfituje w nieoczekiwane przygody i nagłe zwroty akcji. Główny wątek utworu, jakim są kolejne przygody tytułowego bohatera, jest przerywany opowieściami innych postaci, jakie Idzi Blas spotyka w czasie swoich podróży po Hiszpanii. Budowa utworu, złożonego z szeregu związanych ze sobą jedynie główną postacią scen, zbliża Przypadki Idziego Blasa do Charakterów. Bohaterowie z różnych sfer społecznych są wprowadzani w celu przedstawienia w dziele możliwie kompletnej wizji społeczeństwa, ukazania figur typowych dla poszczególnych środowisk. Kształt dzieła jest przy tym związany z osobistymi obserwacjami autora nt. polityki wewnętrznej Francji: pierwsza część opisuje współczesne mu stosunki społeczne, druga - obyczaje dworskie w epoce regencji Filipa II Burbona-Orleańskiego (ukazanej pod postacią monarchii hiszpańskiej), zaś trzecia - ich zmianę w czasach rządów kardynała Fleury, przedstawionego w utworze pod postacią księcia Olivaresa.