Korinna z Tanagry, Korynna (, , druga połowa VI w. p.n.e. – starogrecka liryczna poetka beocka.
Życie i twórczość Według późnobizantyjskiej Księgi Suda miała pobierać nauki od poetki Myrtis z AntedonuLidia Winniczuk: Twórczość poetek greckich. Warszawa: PWN, 1956, s. 66., fakt ten jednak zakwestionowano według nowszych ustaleńMieke de Vos: Negen aardse Muzen. Gender en de receptie van dichteressen in het oude Griekenland en Rome (dysertacja doktorska). Universiteit Nijmegen, 2012, s. 83-84..
Była autorką pieśni religijnych, miłosnych, parteniów i epigramatów. Cechował ją prosty styl; pisała w dialekcie beockim, wykorzystując tematy mitologiczne o bohaterach Beocji. Z jej twórczości zawartej w 5 księgach przetrwały nieliczne fragmenty (110 wersów), odkryte m.in. w papirusach na początku XX stulecia. Najdłuższe z zachowanych pieśni mówią o rywalizacji śpiewaczej gór Kitajron i Helikon oraz o porwanych przez bogów córkach bóstwa rzecznego Asoposa.