thumb|left|Attlee (pośrodku) jako młody oficer w czasie I wojny światowej Podczas I wojny światowej służył w Pułku South Lancashire. Walczył na półwyspie Gallipoli oraz w Mezopotamii. Został ranny podczas bitwy pod El Hanna. Po rekonwalescencji w Anglii został w 1918 roku wysłany do Francji, gdzie spędził ostatnie miesiące wojny. Wojnę zakończył w stopniu majora. Po wojnie powrócił do pracy w London School of Economics, gdzie wykładał do 1923 roku.
10 stycznia 1922 roku w Christ Church w Hampstead poślubił Violet Millar (20 listopada 1895 – 7 czerwca 1964), córkę Henry’ego Edwarda Millara. Mieli syna i trzy córki: Janet Helen Attlee (1923–2019) Felicity Ann Attlee (1925–2007) Martin Richard Attlee (10 sierpnia 1927 – 27 lipca 1991), 2. hrabia Attlee Alison Elizabeth Attlee (1930–2016).
W 1919 roku Attlee został burmistrzem okręgu miejskiego Stepney. W 1922 roku został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Limehouse. Od razu został parlamentarnym prywatnym sekretarzem lidera Partii Pracy, Ramsaya MacDonalda. Kiedy Partia Pracy objęła na krótko rządy w 1924 roku, Attlee został podsekretarzem stanu w ministerstwie wojny. W 1926 roku poparł strajk generalny.