Akt II Bianka zgodziła się na ostatnie spotkanie z ukochanym, podczas którego zaskakuja ich Contareno i Capellio. Falliero ucieka przez okno i po dachach do sąsiedniej ambasady. Contareno zapewnia Capellia, że Bianka go kocha, ona jednak wciąż odmawia podpisania kontraktu ślubnego. Spór przerywa przybycie kanclerza Rady Trzech, który zawiadamia, że Falliera schwytano, gdy wychodził z hiszpańskiej ambasady. Ma być teraz sądzony za złamanie zakazu doży. Przed procesem Falliero dowiaduje się, że Bianka poślubiła Capellia i odmawia zeznań. Przed trybunałem staje teraz zamaskowana kobieta, Bianka, która wyjawia całą prawdę o jego ucieczce. Rozumiejąc, że go nie zdradziła, Falliero potwierdza jej słowa, zyskuje w ten sposób niespodziewanie poparcie Capellia, który odmawia podpisania wyroku. Sprawa staje na forum senatu, gdzie Falliero zostaje ułaskawiony. Contareno ulega i oddaje mu córkę za żonę.