Dochody Związku pochodziły z wpisowego i rocznych składek członków.
W latach 1904-1905 na czele Związku stał Wydział z prezesem Andrzejem Lubomirskim i dwoma wiceprezesami Janem Goetz-Okocimskim i Leopoldem Baczewskim. Ponadto w skład wydziału wchodzili: Artur Benis, Alfred Frenkel, Stanisław Gurgul, Henryk Kolischer, Bernard Liban, Adolf Lilien, Stanisław Rittel, Jan Jerzy Rucker, Wilhelm A. Schmidt, Jan Kanty Steczkowski, Władysław Stesłowicz, Edmund Zieleniewski. Pracami biura Związku jako dyrektor kierował Roger BattagliaSzematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1905, s. 847;. Centralne biuro Związku mieściło się we Lwowie, a ekspozytury biura w Wiedniu i Krakowie.
Wśród członków Związku przeważali ziemianie, którzy inwestowali w rozwój przemysłu w swoich dobrach. Należeli do nich m.in. dr Józef Kaden, właściciel dóbr Dobrków, Jan Mars, inżynier i właściciel dóbr w Sądowej Wiszni, baron Julian Brunicki z Podhorców – właściciel fabryki impregnacji drewna, hr. Kazimierz Drohojowski z Bolanowic, Stanisław Homolasc, Stanisław Żeleński, Władysław Wimmer i spółka jako właściciele fabryki dachówek w Niepołomicach, hr. Olga i Szczęsny Koziebrodzcy z Hlibowa, hr. Karol Antoni Lanckoroński z Komarna, ks. Andrzej Lubomirski, ks. Eleonora Lubomirska, ks.