W celu wzmocnienia swego stanowiska politycznego powołał w 1870 do życia Centralny Komitet Wyborczy. Od 1877 przewodził ugrupowaniu “podolaków”Grocholski, Kazimierz von (1815-1888), Politiker, Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950, Bd. 2 (Lfg. 6, 1957), S. 66 ÖBL – wersja elektroniczna, uważając że otrzymany już zakres autonomii wystarczy dla utrzymania rządów ziemiańskich w kraju. W 1881 doprowadził do zjednoczenia swego ugrupowania ze stańczykami stając się zarazem liderem całej prawicy. Był także zastępcą marszałka krajowego oraz członkiem Wydziału Krajowego (1867–1869), gdzie prowadził departament gminny. Kazimierz Chłędowski tak go charakteryzował: postać jego nadzwyczaj charakterystyczna: wysoki, chudy, pochylony, trochę łysawy, z szeroką kościstą twarzą, krótkimi wąsami, jakby ze szczeciny, długimi brwiami, spojrzeniem poważnym, ostrym. Ubierał się po polsku, cała postać, ciężki chód, zdradzały człowieka twardego, upartego, nie światowego, nie rozumiejącego się na żartach. Nie przypominam sobie, abym widział Grocholskiego śmiejącego się, natomiast gdy mu się coś nie podobało, strzygł jak zając wąsami i spoglądał spod oka. W obejściu szorstki, prawie niegrzeczny, w interesach formalista. Jako członek Wydziału Krajowego najgorzej się zapisał w pamięci urzędników.