thumb|240px|Grób Franciszka Biedrzyckiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Franciszek Biedrzycki, ps. Franek, Frankowski, Olek, Życki, Żydek (ur. 1 listopada 1894Data urodzenia według metryki chrztu - 7 listopada 1894 r. - akta stanu cywylnego parafii rzymsko-katolickiej w Żyrardowie, nr 887/1894, Archiwum Państwowe m.st. Warszawy Oddział w Grodzisku Mazowieckim w Żyrardowie, zm. 12 maja 1977 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny związany z Żyrardowem, w 1924 wiceprezydent miasta, po II wojnie światowej dyrektor naczelny Zakładów Żyrardowskich oraz przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej.
Życiorys Urodził się w Żyrardowie, w rodzinie robotnika i uczestnika rewolucji w 1905. Pracował jako praktykant w zakładach żyrardowskich, następnie zaś jako robotnik w Grajewie, Łodzi oraz w Warszawie. W latach 1912–1914 należał do PPS-Lewica. W okresie I wojny światowej walczył w armii rosyjskiej. W 1917 wszedł w skład Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich w Jegoriewsku w guberni riazańskiej. W tym samym roku znalazł się w Kijowie, gdzie podjął pracę w fabryce wyrobów gumowych oraz zaciągnął się do Gwardii Czerwonej. Uczestniczył w walkach z wojskami Symona Petlury.