Po zajęciu Naddnieprza przez wojska niemieckie w 1918 powrócił do Żyrardowa. W listopadzie 1918 znalazł się wśród członków Rady Delegatów Robotniczych w Żyrardowie z ramienia SDKPiL (należał do tej partii od 1917), został wybrany na jej wiceprzewodniczącego. W grudniu 1918 uczestniczył w I Zjeździe Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, znalazł się w jej władzach miejskich i okręgowych. Prowadził działalność komunistyczną w miastach dawnego Królestwa Kongresowego oraz Krakowie. W 1923 wyjechał do Belgii, a następnie do Francji, gdzie pracował w charakterze robotnika, a także zaangażował się w działalność związkową oraz komunistyczną (w latach 1923–1928 należał do Francuskiej Partii Komunistycznej). W 1924 w okresie krótkich rządów komunistycznych w mieście został zaocznie wybrany wiceprezydentem Żyrardowa. W 1928 powrócił do kraju i do wybuchu II wojny światowej pracował jako robotnik w Warszawie.