W swojej obronie redaktorzy „Social Text” stwierdzili, że wierzyli, iż esej Sokala „był szczerą próbą profesjonalnego naukowca poszukującego jakiegoś rodzaju potwierdzenia ze strony filozofii postmodernistycznej dla osiągnięć w jego dziedzinie” oraz że „status tekstu jako parodii nie zmienia zasadniczo naszego zainteresowania samym tekstem jako dokumentem symptomatycznym”. Poza krytyką stylu pisania, redaktorzy oskarżyli Sokala o nieetyczne zachowanie polegające na oszukaniu ich.
Sokal odpowiedział, że reakcja redaktorów potwierdza właśnie problem, który chciał ujawnić:
Twierdził, że odpowiedź „Social Text” ujawniła, iż żaden z redaktorów nie podejrzewał, że jego tekst jest parodią. Sokal znajdował dodatkowy humor w fakcie, że absurdalność artykułu była trudna do wychwycenia:
Książka Sokala i Bricmonta
W 1997 roku Sokal i Jean Bricmont napisali wspólnie Impostures intellectuelles (wydaną w USA jako Fashionable Nonsense: Postmodern Intellectuals’ Abuse of Science, a w Wielkiej Brytanii jako Intellectual Impostures, 1998;