Émile Adolphe Gustave Verhaeren (ur. 21 maja 1855 w Sint-Amands koło Antwerpii, zm. 27 listopada 1916 w Rouen) – poeta belgijski tworzący w języku francuskim.
Życiorys Urodził się w zamożnej rodzinie. W jego domu rodzinnym rozmawiano po francusku, w szkole używał dialektu brabanckiego, jednego z dialektów flamandzkich. Studiował prawo na katolickim uniwersytecie w Lowanium.
Po studiach w salonie literackim Edmonda Picarda w Brukseli poznał pisarzy i artystów awangardy. Zrezygnował z zawodu prawnika i zajął się krytyką artystyczną i poezją. W roku 1883 opublikował zbiór wierszy zatytułowany Les flamandes poświęcony swoim stronom rodzinnym, który spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem w kręgach awangardy, lecz stał się przyczyną skandalu w rodzinnej okolicy.
Następnie wydał dalsze zbiory poezji: Les moines, Les soirs, Les débâcles i Les flambeaux noirs.