Zbigniew J. Wójcik (ur. 30 marca 1931 w Łucku) – profesor, geolog i speleolog, a także historyk nauk przyrodniczych.
Życiorys Zbigniew J. Wójcik jest absolwentem Wydziału Geologii na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę doktorską obronił w 1963, a od 1990 posiada tytuł profesora.
Od 2. połowy lat 50. XX wieku aktywnie uczestniczył w badaniach speleologicznych w Tatrach i na Syberii, gdzie oprócz badania jaskiń prowadził też prace geologiczne na powierzchni. Zajmował się badaniami i publikacjami dotyczącymi dziejów polskich naukowców zesłanych na Syberię.
Będąc badaczem losów i dokonań Ignacego Domeyki, w związku z badaniami okresu wileńskiego w biografii Domeyki, a zwłaszcza jego działalności w studenckim związku filomatów, Wójcik wpadł na trop „wykonywanej dla Tatarów pracy”. Na bazie ustaleń jego oraz prof. nowe hipotezy co do autorstwa przekładu Koranu wysunął też inny badacz, dr hab. Andrzej Drozd. Badania prof. Wójcika dowiodły, że podstawą tłumaczenia Jana Murzy Taraka Buczackiego był filomacki przekład Koranu, przeznaczony dla Tatarów polskich, dokonany w latach 20. i 30. XIX w. przez ks. Ignacego Chlewińskiego i Domeykę.