Ostateczną wersję tego przekładu ustalił Joachim Lelewel.
Jest członkiem Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN, pełnił funkcję jej przewodniczącego, a także Zespołu Historii Kartografii oraz Komisji Badań nad Historią Syberii, członek Polsko-Rosyjskiej Komisji Historycznej. Były pracownik Muzeum Ziemi PAN, oraz wykładowca na Wydziale Turystyki i Rekreacji Prywatnej Wyższej Szkole Ochrony Środowiska w Radomiu.
Laureat nagrody specjalnej „Przeglądu Wschodniego” za rok 2008 za całokształt pracy i twórczości naukowej, w tym za przybliżenie współczesnym Polakom sylwetek wielkich polskich zesłańców XIX wieku oraz losy, zasługi i dzieje Polaków na Syberii.
W 2022 otrzymał Odznakę Honorową Województwa Świętokrzyskiego.
Wybrane publikacje Niektóre publikacje: Z geomorfologii jaskiń tatrzańskich („Wierchy” 27, 1958), Serie wierchowe południowych zboczy Bobrowca („Acta Geologii Polskiej” 9, 1959, nr 2), Allochtoniczne żwirowiska jaskiń tatrzańskich („Acta Geologii Polskiej” 10, 1960, nr 3), Jaskinie lodowe w Tatrach („Wierchy” 30, 1961), W sprawie najwyżej w Polsce położonej siedziby człowieka epoki lodowej („Wierchy” 31, 1962, o Jaskini Magurskiej), Zjawiska krasowe wschodniej części Tatr Polskich („Acta Geologii Polskiej” 1963, wspólnie z J.