W wojnie o Pacyfik (zakończonej w 1884) Boliwia utraciła dostęp do morza. Możliwość połączenia z morzem dostrzeżono w rzece Parana. Władze boliwijskie zaczęły rościć sobie prawa do części terytorium spornego leżącego na terenie Gran Chaco; wysyłały w głąb tego regionu zarówno osadników, jak i wojska. Doprowadziło to do wybuchu wojny o Chaco, która rozpoczęła się od nasłania wojsk boliwijskich na paragwajski fort 15 czerwca 1932. Ówczesny prezydent Paragwaju Eusebio Ayala powierzył obronę kraju generałowi Estigarribia, dzięki któremu wojska boliwijskie zostały niemal całkowicie wyparte z Chaco. 12 czerwca 1935 konflikt zakończono przez podpisanie traktatu o złożenie broni. Trzy lata później przy okazji podpisania traktatu pokojowego Boliwia oddała Paragwajowi 3/4 terytorium spornego; konflikt zakończył się zwycięstwem dla Paragwaju.
Losy po wojnie i reżim Stroessnera W 1936 miał miejsce zamach stanu;