Po powrocie do Berlina zmarła żona Cecylia, a Maurycego zmogła ciężka choroba tropikalna. W 1919 schorowanego zabrał z Berlina do Gorzyczek koło Czempinia jego wuj Edward Horwatt i umieścił w swoim domu w Gorzycach. Silne wyniszczenie organizmu przez nieuleczalną chorobę i stosowanie morfiny doprowadziły do śmierci Komorowicza. Został pochowany na cmentarzu w Czempiniu.
Pod koniec lat 80. XX w. staraniem czempińskich regionalistów, w szczególności Józefa Świątkiewicza, bezimienną mogiłę ozdobiła kamienna płyta nagrobna, przypominająca współczesnym i potomnym zasługi i dzieło życia Maurycego Komorowicza. Zapomniana postać tego wulkanologa, podróżnika, pisarza i kompozytora z niemałym trudem została także opracowana, przedstawiona i przypomniana przez prof. Wojciecha Narębskiego w „Pracach Muzeum Ziemi” nr 15 cz. I.
Bibliografia Józef Świątkiewicz, Maurycy Komorowicz, [w:] „Wiadomości Kościańskie”, luty 1996.
Linki zewnętrzne Dzieła Maurycego Komorowicza w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Polscy geolodzy Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Wulkanolodzy Kategoria:Zmarli w 1923