kwiaty pokryte są emalią, ponadto wśród roślin ukazano jaszczurkę i żabę. Prawe skrzydło awersu (odpowiadające scenie modlitwy fundatora na rewersie) podzielone jest na dwie strefy. W górnej znajduje się pełnoplastyczna wersja modlitwy fundatora do Marii z Dzieciątkiem, przy czym komtura proteguje prócz świętej Barbary święta Katarzyna Aleksandryjska. W dolnej kondygnacji znajdują się przedstawienia świętych: Małgorzaty, Piotra, Pawła i Doroty. Wszystkie sceny są zwieńczone ozdobnymi ażurowymi baldachimami, z elementami typowymi dla architektury gotyckiej – wimpergami i fialami (Grupa Ukrzyżowania i scena z fundatorem) oraz trójlistnymi łukami przedzielonymi szkarpami.
Elbląski relikwiarz Dagistra von Loricha jest przykładem relikwiarza typu tablicowego – którego tradycja sięga XI wieku – upowszechnionego w XIV wieku. Na terenie państwa krzyżackiego dzieła tego typu pojawiły się na przełomie XIV i XV wieku jako części wyposażenia kaplic zamkowych. Źródło, którym jest księga podskarbiego z Malborka, nie opisuje dokładnie tego typu relikwiarzy. Spośród nich do dziś zachował się dyptyk elbląski, wyróżniający się sposobem ukazania fundatora, który nie jest odsunięty od toku przedstawienia, lecz wpisuje się w treść – jest postacią równorzędną w relacji do Marii i świętych.