Pod kierunkiem ihumeni klasztor w Leśnej stał się jednym z najważniejszych w Rosji ośrodków żeńskiego życia monastycznego. W 1909 przebywało w nim ponad 700 mniszek i posłusznic, a w najważniejsze święta monasterskie przybywało do niego nawet 25 tys. pielgrzymów. W monasterze regularnie odprawiali nabożeństwa biskupi. W 1914 w klasztorze żyło 20 mniszek i 300 posłusznic riasofornych. Ihumenia Katarzyna stawiała bowiem wysokie wymagania duchowe kandydatkom do postrzyżyn mniszych, przez co w licznych wypadkach okres między wstąpieniem do monasteru a dopuszczeniem do ślubów wieczystych wydłużał się do wielu lat.
Oprócz placówki filialnej w Petersburgu monaster posiadał również analogiczne placówki w Chełmie, Warszawie i Jałcie.