W praktyce jednak stan techniczny krajowego transportu kolejowego i przemysłu oraz brak możliwości korzystania z technicznych osiągnięć Europy Zachodniej nie pozwalały na rozwój i wdrażanie projektów proponowanych przez COBiRTK. Jedynym wyjątkiem stał się zrealizowany pod koniec lat 50. XX w. zakup 20 brytyjskich elektrowozów oznaczonych na PKP serią EU06 oraz licencji na dalszą ich produkcję w kraju pod oznaczeniem EU07. COBiRTK brał czynny udział w przygotowaniu tej transakcji, a następnie zaadaptował angielską dokumentację do polskich warunków produkcyjnych.
12 października 1987 zarządzeniem Ministra Komunikacji nazwę instytutu zmieniono na Centrum Naukowo-Techniczne Kolejnictwa (w skrócie CNTK). Do końca PRL podmiot wykonał szereg prac i projektów oraz kilka prototypowych pojazdów, jednak ze względu na panującą wówczas gospodarkę centralnie sterowaną, a co za tym idzie nastawienie przemysłu na realizację odgórnie narzuconych planów produkcji, proponowane nowe rozwiązania nie zostały wdrożone. W 1996 do użytku został oddany budowany od lat 80. tor doświadczalny zlokalizowany w okolicach Żmigrodu. 29 listopada 1999 decyzją Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej CNTK zostało wydzielone ze struktur zrestrukturyzowanego i skomercjalizowanego PKP.