Powszechny entuzjazm, jaki otoczył Falla po Róży Stambułu przyniósł ten skutek, ze kompozytor zmęczony i przesycony odwrócił się od operetki. Przez następne 4 lata pracował nad operą komiczną Der Goldene Vogel, historią miłosną osnutą na tle karnawału w Monachium. Pragnął wystawić ją w Operze Wiedeńskiej, jej dyrektorzy Franz Schalk i Richard Strauss odmówili mu jednak. Ostatecznie opera została wystawiona 22 maja 1920 roku w Operze Drezdeńskiej z Elisabeth Rethberg i Richardem Tauberem w rolach głównych i po 7 przedstawieniach została zdjęta z afisza.
Ostatnie utwory Po niepowodzeniu z operą Fall powrócił do operetki. W 1921 roku napisał muzykę do libretta Rudolfa Schanzera i Ernsta Welischa Słowik hiszpański zawierającego motywy z Carmen i Pajaców ze znakomitą rolą dla Fritzi Massary.
Prawdziwym wydarzeniem stała się premiera kolejnej operetki Falla Madame Pompadour. Libretto znowu napisane przez Schanzera i Welischa przedstawia z jednej strony Paryż z okresu poprzedzającego rewolucję: przesyconą erotyką atmosferę miasta, osoby dyplomatów i dworaków wersalskich, bywalców piwnicznych knajpek, króla Ludwika, pamflecistę Calicota, szpicla Pularda, wesołą Jeanne;