Władysław Ferdynand Sieprawski (ur. 12 lutego 1894 w Bochni, zm. 31 stycznia 1974 w Częstochowie) – polski działacz niepodległościowy, konstruktor, inżynier, kompozytor, autor kilkudziesięciu wynalazków technicznych i prac naukowych, jeden z pierwszych Polaków zajmujących się utrwalaniem i odtwarzaniem dźwięków (opracował m.in. sposób wykonywania i reprodukowania kolorowych filmów), twórca adapterów stereofonicznych, porucznik saperów rezerwy Wojska Polskiegorocznik oficerski (wydany przez Ministerstwo Spraw Wojskowych, Sztab Generalny – Oddział V), Warszawa 1924 (porucznik, baon maszynowy – starszeństwo z dniem 1-go czerwca 1919)., esperantysta.
Życiorys Urodził się 12 lutego 1894 w Bochni, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Ferdynanda i Rozalii z Stawiarskich. Absolwent bocheńskiego gimnazjum (egzamin dojrzałości zdał w 1912 roku). Po maturze odbył roczną praktykę w kopalni soli Bochnia. Tam wynalazł 'urządzenie transformatorowe do aparatów telefonicznych i sygnalizacyjnych z włączaniem bezkontaktowym' (które składało się z „kabla solenoidowego indukcjonośnego” i „szpuli indukcyjnej”) dla ułatwienia komunikacji pomiędzy klatkami wyciągów kopalnianych w ruchu pod- i nadszybiami, tj. pomiędzy ludźmi jadącymi w klatce a dozorcami jazdy na górze i dole szybu oraz maszynistą.