W 1931 Władysław Sieprawski swój dwu-mikrofonowy adapter prezentował również w Zakopanem. Czynne tam były wtedy dwa duże megafony. Jeden na ślizgawce, drugi na stadionie sportowym (oba zasilane z kosztownej szafy wzmacniaczowej włoskiej firmy Marconi). Sieprawski wysterowywał te megafony tak silnie, że słychać je było (z ominięciem wspomnianej szafy wzmacniaczowej) nie tylko w Zakopanem, ale również w najbliższej okolicy. Megafony te wspomagał wyłącznie przywiezionym ze Lwowa dwumikrofonowym adapterem własnej konstrukcji i płaskimi bateryjkami latarkowymi. Fakt ten został opisany w krakowskim „Ilustrowanym Kurierze Codziennym”, a następnie przez niemieckiego redaktora Herberta Rosena w monachijskim czasopiśmie „Funkschau” wraz z fotografią Władysława Sieprawskiego i zdjęciem jego aparaturyFunkschau, Nr 26, München, 26.6.1932..

W 1934, jako porucznik rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto i posiadał przydział do batalionu elektrotechnicznego w Nowym Dworze Mazowieckim.