Jego głównym dziełem autobiograficznym jest W otchłani. Jest to świadectwo dramatu i martyrologii inteligencji, włościaństwa i prześladowanych narodów. Książka powstała na początku lat 60., ale nie mogła być wydana przez Aleksandra Twardowskiego, ówczesnego redaktora naczelnego pisma Nowy Mir. Wysłana potajemnie za granicę, książka ukazała się po raz pierwszy w języku rosyjskim we Francji (1987), po francusku jako Les ténèbres. Autor otrzymał za nią liczne nagrody krajowe i zagraniczne, m.in. rząd francuski przyznał mu tytuł kawalera orderu za zasługi w sztuce i literaturze. Dopiero w 1989 roku książka mogła zostać wydana w ZSRR.
Wołkow zajmował się też tłumaczeniem literatury francuskiej: Cywilizacji Greckiej A. Bonnarda, wspomnień Z przeszłości. W okresie międzywojennym Herriota, Renoir Jean Renoir, prac Zoli i Balzaca.
W 1993 otrzymał Nagrodę Specjalną im. Aleksandra Sergejewitscha Puszkina (od ).
Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie.