thumb|Nagrobek Walentego Dominika na Cmentarzu Powązkowskim Walenty Dominik (ur. 2 lutego 1891 w Dobczycach, zm. 14 stycznia 1944 w Warszawie) – chemik, profesor i dziekan Wydziału Leśnego SGGW.
Życiorys Syn Jana i Teresy ze Stochów, brat Józefa Dominika. Po ukończeniu gimnazjum w Krakowie (w roku 1909) podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po dwóch latach przeniósł się na Wydział Chemiczny Politechniki Lwowskiej, który ukończył tuż przed wybuchem I wojny światowej. Powołany na stanowisko asystenta przez profesora Ignacego Mościckiego, w roku 1917 obronił pracę doktorską pod tytułem O potencjałach elektrochemicznych amalgamatów sodu i potasu. Była to siódma praca doktorska w działalności tej lwowskiej uczelni. W latach 1918–1919 uczestniczył w obronie Lwowa. Od jesieni 1919 do końca 1922 pracował w fabryce AZOT w Jaworznie na stanowisku naczelnego chemika. Od stycznia 1923 kierował fabryką firmy POTAS uruchamiając produkcję żelazicyjanku potasu. Organizował i prowadził fabrykę chemiczną w Kwaczale i Krzeszowicach oraz był doradcą powstającej fabryki związków azotowych w Mościcach.