Antioch nie stawiając oporu, porzucił kraj i uszedł z rodziną ze stolicy na niewielką odległość na równinę i rozbił tam obóz. Namiestnik po zdobyciu Samosaty ruszył na niego. Król, w przeciwieństwie do synów Epifanesa i Kallinikosa, nadal unikał starcia. Zabrał żonę i córki i uciekł do Tarsu w Cylicji. Petus wysłał tam setnika, który związał i wysłał Antiocha do Rzymu. Wespazjan nie będąc zadowolony z jego traktowania kazał go jeszcze w drodze uwolnić i pozostawić w Lacedemonie. Dał mu dochody finansowe, by mógł wieść godne życie. Gdy syn Epifanes i jego ludzie dowiedzieli się o tym, poprosili cesarza o przebaczenie. Po otrzymaniu go przybyli do Rzymu, gdzie dołączył do nich Antioch. Ten pozostał tam z rodziną do końca życia, żyjąc w dostatku i ciesząc się czcią.
Działalność społeczna i urbanizacyjna Po wyborze na urząd miejski greckiego miasta Chios ofiarował piętnaście talentów srebra. Mieszkańcy przeznaczyli podarunek na wybicie monet z napisem dar króla Antiocha. Król Kommageny prowadził także działalność na polu urbanizacyjnym, tak jak cesarze, czy inni władcy zależni. Założył lub ponownie założył Germanikeję w swoim kraju, Antiochię nad Kragosem, Jotape (ob.