W powszechniejszej wersji komórki nerwowe, głównie wielobiegunowe (gwiaździste), tworzą przy użyciu wypustek nerwowych dobrze wykształconą siatkę. U parzydełkowców siatka ulega zagęszczeniu w rejonie otworu gębowego, czułków, subumbrelli, a u polipów także stopy. U żebropławów zagęszczenie siatki następuje w rejonie otworu gębowego i pod rzędami płytek rzęskowych – tam też neurony tworzyć mogą podłużne zespoły, niebędące jednak pniami nerwowymi.
Kolejnym stopniem organizacji jest pojawienie się kilku niezależnych sieci nerwowych. U koralowców wyróżnić można cztery takie sieci. Pierwsza związana jest z mięśniami położonymi w mezenteriach. Druga leży w tarczy oralnej i obsługuje skurcze mięśni zwieraczy gębowych. Trzecia sieć zawiaduje ruchami czułków. Czwarta umożliwia odrywanie stopy lub pełzanie.
W najwyższym stopniu organizacji pojawiają się silne skupienia neuronów. U meduz krążkopławów występują trzy sieci nerwowe (dwie subumbrellarne i jedna eksumbrellarna) oraz osiem zwojów nerwowych przy ropaliach. U meduz stułbiopławów obok sieci subumbrellarnej występują pnie okrężne, skupiska neuronów w czułkach oraz neurony pilotowe.