Pancernik HMS „Prince of Wales”, krążownik liniowy HMS „Repulse” i cztery niszczyciele (Force Z) dotarły na Malaje zanim Japończycy rozpoczęli swoje naloty powietrzne. Zespół ten miał odstraszyć Japończyków. Mimo to japońskie samoloty zatopiły oba pancerniki, pozostawiając wschodnie wybrzeże Półwyspu Malajskiego wystawione na atak i pozwalając Japończykom na kontynuowanie swoich desantów morskich. Japońskie wojska szybko odizolowały, okrążyły i zmusiły do kapitulacji indyjskie jednostki broniące wybrzeża. Japończycy szybko nacierali przez Półwysep Malajski pokonując alianckie linie obronne, mimo alianckiej przewagi liczebnej. Wojska japońskie używały także piechoty rowerowej i lekkich czołgów do szybszego przemieszczania się przez dżunglę.
Mimo że więcej alianckich jednostek, w tym australijska 8. Dywizja Piechoty, dołączało do kampanii, Japończycy powstrzymywali alianckie jednostki od przegrupowywania się, zajmowali miasta i nacierali w kierunku Singapuru. Miasto było sercem operacji dowództwa ABDA (ABDACOM), pierwszego alianckiego połączonego dowództwa podczas II wojny światowej. Singapur kontrolował także główną żeglugę pomiędzy Oceanem Indyjskim a Oceanem Spokojnym. 31 stycznia ostatnie jednostki alianckie opuściły Malaje, a alianckie wojska inżynieryjne zniszczyły groblę komunikacyjną łączącą Johor z Singapurem.