Kościół św. Wawrzyńca – kościół, który znajdował się w prawobrzeżnej części miasta, w sąsiedztwie zespołu staromiejskiego, przy ob. ulicy Wały gen. Sikorskiego. Rozebrany w 1824 roku.
Historia Drewniany kościół istniał od lat 60. XIII w. Nieznana jest data wzniesienia murowanego kościoła. Przebudowa mogła mieć miejsce pod koniec XIII lub w I poł. XIV w. Murowana świątynia istniała od 1349 roku, kiedy to miasto otrzymało budynek na własność. Była to filia kościoła św. Janów.
W 1383 roku odlano dzwon, który zawisł w kościele św. Wawrzyńca. Jest to jeden z najstarszych dzwonów w Polsce, obecnie znajduje się w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Toruniu.
Kościół był przystosowany do obrony Torunia, był kilkukrotnie niszczony podczas działań wojennych (m.in. w latach 1422, 1657 i 1703) i odbudowywany. W 1712 roku został po raz ostatni odnowiony. Ze względu na trudności finansowe parafii nie odbudowano całej świątyni. Ograniczono się wyłącznie do odnowienia prezbiterium i zabezpieczenia budynku, pozostawiając ściany korpusu nawowego w zgliszczach. W 1807 roku wojsko przejęło świątynię. Został przekształcony w magazyn wojskowy. W 1824 roku budynek rozebrano. W jego miejscu zbudowano wozownię artyleryjską, obecnie siedzibę Muzeum Etnograficznego im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu. Parafia św.