Wawrzyńca istniała w następnych latach, po utracie swojego kościoła otrzymała kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
Wygląd kościoła jest znany dzięki rysunkowi panoramy Torunia autorstwa Georga Friedricha Steinera, a także kopii zaginionego rysunku z pocz. XIX w., pochodzącego ze zbiorów rodziny Weese. Na zachowanej kopii z kolekcji rodziny Weese widać zamknięty deskami zachodni szczyt prezbiterium kościoła.
W pobliżu kościoła św. Wawrzyńca stały kościół św. Krzyża, istniejący od poł. XIV w. do ok. XVI w., i szpital św. Wawrzyńca, wzniesiony w 1441 roku na miejscu klasztoru benedyktynek i zburzony w XVI w.
Obok kościoła znajdował się szpital św. Wawrzyńca. Istniał on co najmniej od 1443 roku. Na jego potrzeby zbudowano cmentarz, gdzie pochowano między innymi 70 buntowników, którzy sprzeciwili się zwolennikom rządów zakonu krzyżackiego. Cmentarz św. Wawrzyńca był wykorzystywany do początku XIX wieku przez katolików z Chełmińskiego Przedmieścia, Mokrego i Rubinkowa.
Dzwony z rozebranego kościoła trafiły do kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Toruniu oraz do kaplicy św. Barbary na Barbarce, wzniesionej przed 1820 rokiem. Do kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny trafiły również kielichy mszalne.
Przypisy
Bibliografia
Wawrzyniec Toruń Kategoria:Architektura gotycka w Toruniu