Gdy w 1847 roku wybrano na urząd generała o. Wenantego Burdesio z Turynu, skodyfikowano prawo partykularne i wprowadzono je w życie. Kolejni generałowie, zarówno ci narzuceni przez papieża jak i ci, których wybrał zakon, próbowali przywrócić zakonowi dawną świetność. Ta sztuka udała się dopiero o. Bernardowi Christen z Andermatt, od którego rządów rozpoczęło się trwałe odrodzenie we wszystkich niemal krajach. Nowy generał usprawnił apostolską działalność zakonu, m.in. zreorganizował misje zagraniczne ustalając odpowiednie podstawy prawne oraz przypisując każdą z nich odpowiedniej prowincji. Zredagował także Ceremoniał (Rzym, 1892), ujednolicający obrzędy liturgiczne. Wskutek tych działań zaczęła wzrastać liczba członków: z około 7000 w 1888 roku do 10 056 w 55 prowincjach i 736 domach w 1910 roku.