Gdy mediacje prowadzone z metropolitą białokrynickim poprzez metropolitę karłowickiego nie dały rezultatu, a Ambroży nie podporządkował się karom kościelnym nałożonym przez patriarchę Konstantynopola, imperator Mikołaj I Romanow zmusił rząd austriacki do delegalizacji istniejącego na terenie monarchii habsburskiej Kościoła staroobrzędowego, do zamknięcia klasztoru w Białej Krynicy i aresztowania znajdujących się w nim mnichów.
3 marca 1848 r. metropolita Ambroży został zdjęty siłą z urzędu, aresztowany i zesłany do Styrii. Mimo że Franciszek Józef I przywrócił w niedługim czasie po tych wydarzeniach tolerancję dla popowców na Bukowinie, metropolita Ambroży nie otrzymał zgody na powrót z wygnania. Zmarł w odosobnieniu w 1863 r.
Ustanowiona przez metropolitę Ambrożego i jego następców staroobrzędowa hierarchia kościelna (tzw. Cerkiew białokrynicka) pozostaje w schizmie z kanonicznymi Cerkwiami prawosławnymi od 1848 r. Nie uznaje jej ruch bezpopowców, a także Rosyjska Cerkiew Staroprawosławna (tzw. Cerkiew nowozybkowska).