76..
Kalwin, w swojej Institutio Religionis Christianae, wyróżnia trzy funkcje Prawa, tożsame z przedstawionymi przez luterańskich teologów w Formule zgody z tym, że luterańska pierwsza funkcja prawa (świecka) jest w kalwinizmie uznawana za drugą, zaś luterańska druga (teologiczna) – w kalwinizmie za pierwszą. Trzecia funkcja prawa w całym protestantyzmie rozumiana jest jako jego funkcja normatywna – która dotyczy wszystkich nowo narodzonych chrześcijan.
Funkcja teologiczna – poprzez „ukazanie sprawiedliwości Bożej – tj. takiej, która jako jedyna może być uznana przez Boga – [Prawo] uświadamia każdemu człowiekowi jego własną niesprawiedliwość, oskarża go, udowadnia mu winę, aby ostatecznie go potępić”. Funkcja świecka – nakładając „swoje straszliwe potępienia, [Prawo] budzi lęk przed karą, powstrzymując tych, którzy nie będąc przymuszeni, nie mieliby żadnych względów na uczciwość i sprawiedliwość”. Funkcja normatywna – „Trzecia funkcja prawa ma swoje zastosowanie do wierzących, w których sercach Duch Boży już mieszka i panuje... [Prawo] jest dla nich najlepszym środkiem umożliwiającym codzienne poznawanie w sposób sprawdzony i pewny, jaka jest wola Pana, do której osiągnięcia dążą oraz utwierdzanie ich w tej wiedzy”.