Prawo obrzędowe – stanowiące „obraz rzeczy przyszłych”, miało wskazywać na Mesjasza i zostać przez niego zniesione.Prawa obrzędowe dane Izraelitom, według Konfesji westminsterskiej, zawierały w sobie dwa rodzaje przepisów: o charakterze czysto ceremonialnym, jak również część przepisów moralnych, które jako znajdujące się poza dekalogiem, miały charakter czasowy i zostały unieważnione, wraz z przepisami ceremonialnymi, przez śmierć Chrystusa.
Prawo sądowe – miało obowiązywać cielesnego Izraela aż do czasu jego istnienia jako organizmu państwowego. Zasady sprawiedliwości wynikające z trzeciej kategorii prawa są uznawane za wciąż obowiązujące dla społeczeństw z powodu ich uniwersalnego charakteru.
O ile dwie ostatnie kategorie prawa zostały unieważnione w dniach Nowego Testamentu, o tyle prawo moralne pozostaje wiążące na zawsze zarówno dla osób usprawiedliwionych, jak i nieusprawiedliwionych na zawsze. Wynika to zarówno z autorytetu Boga jako prawodawcy, jak też stwierdzenia Chrystusa podkreślającego obowiązek przestrzegania Prawa.