Bitwa pod Nájera (lub Bitwa pod Navarrete) – bitwa rozegrana 3 kwietnia 1367 roku między pretendentami do tronu Kastylii: Piotrem I Okrutnym i jego przyrodnim bratem, Henrykiem II Trastámara. Bitwa była częścią I kastylijskiej wojny domowej. Po stronie Piotra I stanęła armia w przeważającej części angielska i gaskońska dowodzona przez Edwarda zwanego Czarnym Księciem i Jana z Gandawy, choć w jej skład weszli także jego miejscowi stronnicy. Wojska Henryka II złożone były z oddziałów kastylijskich i francuskich.
Obecność obcych wojsk była spowodowana zabiegami obydwu kandydatów do korony królewskiej. Henryk II popierany był przez Aragonię i Francję. Zaś Piotr I uzyskał poparcie Anglików, którzy liczyli na zdobycie bogactw a także obawiali się przekształcenia Kastylii w sojusznika Walezjuszów z którymi toczyli wojnę stuletnią. Sprzymierzeńcem Piotra był także Jakub IV, pretendent do tronu królestwa Majorki, który znajdował się w konflikcie z Aragończykami, obstającymi przy Henryku II.