Trzy opowieści z życia Knulpa (niem. Drei Geschichten aus dem Leben Knulps) – powieść Hermanna Hessego z 1915, opisująca trzy historie z życia wędrowca Knulpa. Książka składa się z trzech rozdziałów o przygodach Knulpa w różnych stadiach jego życia: "Przedwiośnie", "Moje wspomnienie o Knulpie" i "Koniec".
Fabuła Knulp, wędrujący z miejsca na miejsce, nie ma żadnego stałego zawodu, choć w trakcie swoich podróży poznaje podstawy wielu z nich. Dzięki swej umiejętności zjednywania ludzi ma przyjaciół w całych Niemczech i dzięki temu niemal w każdej miejscowości spotyka kogoś, kto udziela mu schronienia i częstuje zupą.
Przedwiośnie Pod koniec lat 90. XIX wieku Knulp, po pobycie w szpitalu, przybywa do Lächstetten, do swego przyjaciela garbarza Emila Rothfussa. Ten udziela mu schronienia na kilka dni, co jest niezbędna dla zdrowia osłabionego chorobą Knulpa. W sąsiedztwie Rothfussa mieszka młoda służka Barbara, którą Knulp zabiera na tańce i całuje. Wie, że z romansu nic nie może wyjść, ale chce podnieść samoocenę Barbary. Knulp musi skrócić pobyt u garbarza, bo jego dworskie maniery sprawiają, że zakochuje się w nim żona garbarza.