Gdy doszło do konfliktu, wezwał na pomoc Royal Navy, rozpoczynając pierwszą wojnę opiumową.
Lin tymczasem kontynuował zwalczanie handlu, zmuszając kupców także do opuszczenia Makau. Wobec narastania napięcia (w 1839 dochodziło do starć między Brytyjczykami a Chińczykami), umacniał obronę, budując forty, blokując wejście do portu zagrodami bonowymi i mobilizując lokalne milicje. Wszystko to okazało się bezużyteczne, ponieważ flota brytyjska w 1840 uderzyła na północ, na Szanghaj i Dagu. W Kantonie Lin wyznaczył nagrody za schwytanych cudzoziemców, ale sprowokowało to tylko dalsze potyczki, w których Brytyjczycy mieli wyraźną przewagę. Ostatecznie Cesarstwo poniosło porażkę i podpisało pierwszy układ nierównoprawny: traktat nankiński.
Dalsza kariera i spuścizna Cesarz Daoguang nie odnosił się sprawiedliwie do swych urzędników: wymagał często rzeczy niemożliwych i uznawał za winnych, tym którym się nie powiodło. Podobnie i w tym przypadku: w sierpniu 1840 wystosował memoriał, w którym oskarżał Lin Zexu o składanie pustych obietnic i sprowadzenie nieszczęść na Chiny. We wrześniu 1840 Lin został odwołany, a latem 1841 zesłany do Xinjiangu, do doliny Ili. Tam prowadził studia nad kulturą tamtejszych muzułmanów, w szczególności Kazachów.