W rozdziale dwudziestym drugim autor opisuje położenie Bułgarię, która graniczy z Rusią, Serbią i z Węgrami. W rozdziale dwudziestym trzecim autor pisze o Rusi (jej nazwa jest błędnie zapisana z użyciem łacińskiego terminu dla Prus). Ruś według autora graniczy z Węgrami, Polską, Jaćwieżą, Litwą, Łatgalią, Liwonią, Estonią i pogańskim krajem Karelów. Karelowie są opisani w kolejnym rozdziale. W dwudziestym piątym i szóstym rozdziale wspomniana jest Ruś Biała i na niej kończy się opis Kościoła Wschodniego. W rozdziale dwudziestym siódmym autor pisze o tym, że Ziemia składa się z trzech części. Według niego środek Ziemi jest w Ziemi Świętej. Ostatnie rozdziały od dwudziestego ósmego do trzydziestego nie mają większego znaczenia geograficznego. Autor pisze ponownie o północnej części Ziemi zwanej Europą, którą zamieszkują potomkowie Jafeta.
Przypisy
Bibliografia
Gerard Labuda [rec.], Karol Górski, Descriptiones terrarum (Nowo odkryte źródło do dziejów Prus w XIII w.), „Zapiski Historyczne” 46 (1981), z. 1, s. 7–16 - „Studia Źródłoznawcze” 28 (1983), s. 257–259. Marvin L.