Z tego powodu wielokrotnie uczestniczył w odprawach w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie.
Za udział w stworzeniu pierwszego polskiego Kwestionariusza Planowania Obronnego DPQ (ang. Defence Planning Questionnaire) został 13 października 1997 wyróżniony przez dr. Andrzeja Karkoszkę, wiceministra obrony narodowej i zastępcę głównego negocjatora członkostwa Polski w NATO. Wcześniej, postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 7 lipca 1997, otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.
1 marca 1999 powrócił do 3 Flotylli Okrętów na stanowisko szefa sztabu – I zastępcy dowódcy. Po utworzeniu na początku 2002 odrębnego etatu zastępcy dowódcy, pozostał szefem sztabu. Do końca jego służby jako szefa Sztabu 3 Flotylli Okrętów stanowisko zastępcy dowódcy nie zostało obsadzone, w związku z czym nadal sprawował tę funkcję. Dwukrotnie przez okres kilku miesięcy pełnił obowiązki dowódcy flotylli pod nieobecność kontradm. Macieja Węglewskiego.
W marcu 2000 udał się do Naval Station Norfolk w Stanach Zjednoczonych, gdzie dowódca Marynarki Wojennej adm.