Opublikowała 12 prac naukowych, m.in. na łamach „Gruźlicy” i „Polskiego Przeglądu Radiologicznego”. Za najważniejszą uchodzi jej praca opublikowana na łamach „Medycyny”, poświęcona cieniowi trójkątnemu zasercowemu, w której jako pierwsza na świecie wykazała, że jest to dolny płat płucny marski lub niedodmowy płat dolnego płuca lewego – nie zaś wysięk opłucnej śródpiersiowej, jak dotychczas sądzono. Była autorką rozdziału o radiodiagnostyce płuc w podręczniku o gruźlicy. Pisała też podręcznik radiodiagnostyki układu oddechowego, którego nieukończony rękopis zaginął podczas powstania warszawskiego.

Była członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Badań Naukowych nad Gruźlicą, sekretarzem zarządu głównego Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego oraz zastępcą prezesa Warszawskiego Koła Radiologów. Należała również do Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego. Ponadto od 1927 roku była sekretarzem redakcji „Polskiego Przeglądu Radiologicznego”.