Z jego inicjatywy Warszawski Związek Gorzelniczy rozpoczął na szerszą skalę eksport spirytusu do Niemiec i w głąb Rosji. W latach 1902–1903 Juliusz wchodził w skład lubelskiego komitetu gubernialnego Rady Nadzwyczajnej do spraw związanych z potrzebami produkcji rolnej. W maju 1904 r. został powołany na radcę Dyrekcji Głównej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Także w 1904 r. został wiceprezesem Lubelskiego Towarzystwa Rolniczego. Prowadził również działalność publicystyczną, opublikował szereg artykułów dotyczących organizacji przemysłu rolnego, głównie w wydawnictwach okolicznościowych, ale też i lokalnych jak „Ziemia Krasnostawska”.
Działalność w Dumie Juliusz Florkowski jako kandydat na posła do Dumy Państwowej znalazł się na lubelskiej liście endeckiej z kurii ziemiańskiej. Podczas wyborów elektorskich odbytych w Lublinie 3 maja 1906 r. zdobył mandat uzyskując 74 głosów poparcia. Juliusz Florkowski był jednym z trzech posłów (obok Józefa Suchorzewskiego i Władysława hr. Tyszkiewicza) reprezentujących Związek Pracy Narodowej organizacji zrzeszającej gł. ziemian i inteligencję, założonej dla obrony narodowo-kulturalnych i ekonomicznych interesów społeczeństwa, a pozostającej pod wpływami Narodowej Demokracji.