Po zatwierdzeniu i uznaniu wyboru Florkowskiego do Dumy za prawidłowy został on przydzielony w dniu 12 maja do VIII oddziału. W Dumie Florkowski był jednym z delegatów Koła Polskiego do komisji agrarnej. Doświadczenie, przygotowanie praktyczne jak i wiedza teoretyczna z zakresu rolnictwa niejako predysponowały Florkowskiego do tej komisji, choć nie był on w Dumie szczególnie aktywny. Florkowski bardziej za to angażował się w kwestii zniesienia najwyższego wymiaru kary. Podpisy posła z Wygnanowic widnieją pod kilkoma wnioskami gł. dotyczącymi zaprzestania wykonywania wyroków kary śmierci. Florkowski sygnował także interpelacje dotyczące aresztowań, zsyłek na Syberię czy konkretnej sprawy zwolnienia ze stanowiska nauczyciela z guberni połtawskiej. Wraz z końcem pierwszej Dumy Państwowej Florkowski zakończył krótką karierę parlamentarną. Z racji posiadanego majątku co prawda wciąż zachowywał prawa wyborcze, ale więcej nie kandydował. Nazwisko Florkowskiego pojawiło się jeszcze wśród nazwisk kandydatów, tym razem do drugiej kadencji Rady Państwa. Stało się to za sprawą Eustachego Dobieckiego, znanego polityka Stronnictwa Polityki Realnej, który postanowił nie startować w kolejnych wyborach w 1909 r., a na swoje miejsce proponował kilku polityków, w tym m.in. Juliusza Florkowskiego.