Zamachowcy, w tym Blumkin ranny w nogę, uciekli podstawionym samochodem do koszar pokrowskich, gdzie stacjonował wierny eserom oddział Czeka, i które stały się główną siedzibą powstańców.
Aresztowanie Dzierżyńskiego Na wieść o zamachu, Włodzimierz Lenin polecił Feliksowi Dzierżyńskiemu udać się do koszar i aresztować odpowiedzialnych za śmierć ambasadora. Na miejscu jednak oddział Czeka aresztował Dzierżyńskiego i jego ochronę. Eserowcy zajęli następnie siedzibę Czeka na Łubiance. Możliwość zbudowania w służbach specjalnych własnej frakcji wynikła z dużego początkowo zaufania bolszewików do eserowców i umieszczenia działaczy tej partii w kierownictwie Czeka.
Siły obu stron Po południu 6 lipca eserowcy dysponowali znaczną przewagą w siłach zbrojnych w Moskwie. Do ich dyspozycji stało 2000 dobrze uzbrojonych żołnierzy. Bolszewicy mieli zaledwie 700, jednak większość (strzelcy łotewscy) była poza miastem na obchodach świątecznych. Dodatkowo nie mogli wrócić do Moskwy z powodu fatalnych warunków atmosferycznych.