Stłumienie powstania Bolszewików uratował brak chęci wśród eserowców do przejmowania władzy. Ograniczyli się oni do wezwania do powszechnego powstania, by zmusić partię Lenina do zmiany polityki. Liderzy powstania udali się do Teatru Wielkiego na Zjazd Rad, gdzie Spiridonowa wygłosiła przemówienie potępiające bolszewików. W tym czasie bolszewicy zdołali ściągnąć siły wojskowe i skierować je na miejsce Zjazdu Rad. Wojsko otoczyło budynek i zablokowało wyjścia. Pozwolono wyjść jedynie delegatom bolszewickim, innych aresztowano. Wieczorem siły bolszewickie opanowały Łubiankę, a rano następnego dnia strzelcy łotewscy pod dowództwem Jukumsa Vācietisa odbili koszary pokrowskie i uwolnili Dzierżyńskiego.
Represje Po nieudanej rewolucji aresztowano kilkuset przeciwników władz. Na 13 przywódcach oddziału z koszar wykonano 7 lipca egzekucję. Pozostałych przywódców eserowców uwięziono i osądzono w listopadzie, później zostali oni objęci amnestią. Marija Spiridonowa została skazana na rok więzienia, ułaskawiona, po czym w lutym 1919 roku aresztowana i jako chora psychicznie uwięziona w więzieniu na Kremlu. Zamachowiec Jakow Blumkin zbiegł, a po amnestii przystąpił do bolszewików.