Borys Dawidowicz Kamkow, faktycznie Borys Dawidowicz Kac (ur. we wsi Kobylnia (l. Kobylno) w ujeździe sorockim w guberni besarabskiej, zm. 29 sierpnia 1938 w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą) – rosyjski socjalista, jeden z przywódców Partii Socjalistów-Rewolucjonistów (eserowców), od 1917 we frakcji lewicowej, później Partii Lewicowych Socjalistów-Rewolucjonistów. Absolwent wydziału prawa Uniwersytetu w Heidelbergu w stopniu doktora prawa.

Życiorys Syn lekarza. W 1904 aresztowany za udział w Organizacji Bojowej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów, zesłany w 1905 do Kraju Turuchańskiego, zbiegł z zesłania i emigrował za granice Imperium Rosyjskiego. Przed I wojną światową przebywał na emigracji we Francji, Niemczech i Szwecji. W 1911 ukończył studia na Uniwersytecie w Heidelbergu, uzyskał stopień naukowy doktora prawa. W 1915 członek towarzystwa pomocy rosyjskim jeńcom wojennym. Powrócił do Rosji po rewolucji lutowej i obaleniu caratu i został wybrany do władz piotrogrodzkiej rady eserowców.