Historia ECM, jako system zarządzania treścią, łączy przechwytywanie, wyszukiwanie oraz wymianę dokumentów z elektroniczną archiwizacją, zarządzaniem dokumentami i przepływem pracy. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim szczególne wyzwania związane z wykorzystaniem i zachowaniem wewnętrznych, często nieustrukturyzowanych informacji danego przedsiębiorstwa, we wszystkich jej formach. Dlatego też większość rozwiązań ECM skupia się na systemach business-to-employee (B2E).
W miarę ewoluowania rozwiązań typu ECM pojawiły się nowe elementy tych systemów. Na przykład kiedy dokument jest wersjonowany (check in/check out), każde jego użycie generuje nowe metadane dotyczące treści – w pewnym stopniu automatycznie. Informacje o tym, jak i kiedy zawartość została wykorzystana, pozwala na stworzenie w systemie nowych opcji filtrowania, ścieżek wyszukiwania, przydzielania, firmowych taksonomii, sieci semantycznych i decyzji odnośnie do reguł retencji (zarządzania cyklem życia dokumentu).