Okres międzywojenny W okresie międzywojennym w budynku znajdowało się Państwowe Gimnazjum Humanistyczne, jedno z trzech miejskich gimnazjów państwowych dla chłopców w Bydgoszczyistniały jeszcze: gimnazjum Klasyczne na pl. Wolności, Matematyczno-Przyrodnicze na ul. Kopernika oraz Żeńskie na ul. Staszica, nie licząc gimnazjów prywatnych i niemieckich.
Była to szkoła męska, choć w latach 1920–1923 przejściowo uczyły się w nim również dziewczęta, ale w niewielkiej liczbie. W odróżnieniu od Gimnazjum Klasycznego (przy pl. Wolności) mniejszy nacisk kładziono na naukę języków klasycznych (nie uczono greki, łaciny – dopiero od czwartej klasy), za to obowiązywała zwiększona liczba godzin z przedmiotów przyrodniczych i matematyczno-fizycznych oraz języka francuskiego. W 1920 r. Państwowe Gimnazjum Humanistyczne liczyło 359 uczniów, w latach następnych liczba ta zdecydowanie wzrosła i przekraczała 500, a w roku szkolnym 1924/25 i 1925/26 nawet 600 uczniów. Specyfiką szkoły była duża otwartość narodowościowa i wyznaniowa. Wśród uczniów znajdowali się Polacy, Żydzi, a nawet Niemcy, wobec czego udzielano lekcji religii rzymskokatolickiej, a także ewangelickiej i żydowskiejHistoria Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920–1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe, 1999. , str. 674-675.